این روزها که زیاد در مسیر باد زندگی هستم و مدام از جایی که باید باشم پرانده میشوم به این طرف و آن طرف تنها چیزی که مدام جلوی چشمم است این بیت:

"خنک آن قماربازی که بباخت هر چه بودش

بنماند  هیچش  الا   هو س   قمار    دیگر"

این روزها مانده ام بین این علامتها که کدامیک مناسبتر است برای  پایان این بیت :

خنک آن قماربازی که بباخت هر چه بودش

بنماند  هیچش  الا   هو س   قمار    دیگر(.) 

یا:

خنک آن قماربازی که بباخت هر چه بودش

بنماند  هیچش  الا   هو س   قمار    دیگر(!)

یا:

خنک آن قماربازی که بباخت هر چه بودش

بنماند  هیچش  الا   هو س   قمار    دیگر(؟)

این روزها دلم خیلی ساکت است...وفقط به تنها نوشته ی این دیوارهای بنفش مینگرد و می اندیشد!